Leven

Grammaticale eigenaardigheden die je waarschijnlijk nog nooit hebt gehoord op school

Grammaticale eigenaardigheden die je waarschijnlijk nog nooit hebt gehoord op school

Zoals elke goede leraar Engels weet, is er nauwelijks een enkel grammaticabeginsel dat niet vergezeld gaat van een lijst met variaties, kwalificaties en uitzonderingen. We kunnen ze niet allemaal in de klas noemen (althans niet totdat een of andere wiseguy ze ter sprake brengt), maar het is vaak het geval dat de uitzonderingen interessanter zijn dan de regels.

De grammaticale principes en structuren die als "eigenaardigheden" worden beschouwd, verschijnen waarschijnlijk niet in uw schrijfhandboek, maar hier (uit onze woordenlijst van grammaticale en retorische termen) zijn er een aantal die het overwegen waard zijn om allemaal hetzelfde te overwegen.

01van 06

De Whimperative

De standaardmanier om een ​​verzoek of opdracht in het Engels uit te drukken is om een ​​zin te beginnen met de basisvorm van een werkwoord: Brengen ik het hoofd van Alfredo Garcia! (Het impliciete onderwerp u wordt gezegd "begrepen" te zijn.) Maar wanneer we ons buitengewoon beleefd voelen, kunnen we ervoor kiezen een bestelling over te brengen door een vraag te stellen.

De term whimperative verwijst naar de conversatieconventie om een ​​gebiedende wijs in vraagvorm uit te spreken: Zou je alsjeblieft me het hoofd van Alfredo Garcia brengen? Deze "stealth imperatief", zoals Steven Pinker het noemt, stelt ons in staat om een ​​verzoek te communiceren zonder te bazig te klinken.

02 van 06

De groep genitief

(Sean Murphy / Getty Images)

De gebruikelijke manier om het bezittelijk in het Engels te vormen, is door een apostrof plus toe te voegen -s naar een enkelvoud zelfstandig naamwoordmijn buurman's parkiet). Maar interessant, het woord eindigt op 's is niet altijd de rechtmatige eigenaar van het woord dat erop volgt.

Met bepaalde uitdrukkingen (zoals de kerel naast de deur's parkiet), het cliticum -s wordt niet toegevoegd aan het zelfstandig naamwoord waarop het betrekking heeft (kerel) maar tot het woord dat de zin beëindigt (deur). Een dergelijke constructie wordt de groepsgenitief genoemd. Het is dus mogelijk (hoewel ik niet raadzaam zou zeggen) te schrijven: "Dat was de vrouw die ik in het project van Nashville heb ontmoet." (Vertaling: "Dat was het project van de vrouw die ik in Nashville heb ontmoet.")

03van 06

Fictieve overeenkomst

De Slag om het Beanfield vond plaats op een paar mijl van Stonehenge op 1 juni 1985. (David Nunik / Getty Images)

We weten allemaal dat een werkwoord in aantal overeen moet komen met het onderwerp: Veel mensen waren gearresteerd in de Slag om het Beanfield. Maar nu en dan overtreft sense de syntaxis.
Het principe van notionele overeenstemming (ook wel synese genoemd) maakt het mogelijk dat betekenis en geen grammatica de vorm van een werkwoord bepalen: Een aantal mensen waren gearresteerd in de Slag om het Beanfield. Hoewel technisch het onderwerp (aantal) is enkelvoud, in werkelijkheid was dat aantal groter dan één (537 om precies te zijn), en dus is het werkwoord geschikt - en logisch - meervoud. Het principe is ook van toepassing bij het uitspreken van overeenstemming, zoals Jane Austen aantoonde in haar roman "Northanger Abbey": Maar iedereen heeft hun falen, weet je, en iedereen heeft het recht om te doen wat ze zoals met hun eigen geld.

04van 06

Garden-Path Zin

(Raquel Lonas / Getty Images)

Omdat de woordvolgorde in het Engels tamelijk rigide is (in vergelijking met bijvoorbeeld Russisch of Duits), kunnen we vaak anticiperen op waar een zin naartoe gaat na het lezen of slechts enkele woorden horen. Maar let op wat er gebeurt als je deze korte zin leest:


De man die piano's fluit.

Naar alle waarschijnlijkheid werd je door het woord overvallen tunes, het eerst benadert als een zelfstandig naamwoord (het object van het werkwoord gefloten) en pas daarna de ware functie ervan als hoofdwerkwoord in de zin erkennen. Deze lastige structuur wordt een genoemd tuinpad zin omdat het een lezer een syntactisch pad leidt dat goed lijkt maar verkeerd blijkt te zijn.

05 van 06

Semantische verzadiging

(Tuomas Kujansuu / Getty Images)

Er zijn talloze retorische termen voor verschillende soorten herhalingen, die allemaal dienen om de betekenis van sleutelwoorden of zinnen te verbeteren. Maar overweeg het effect dat ontstaat wanneer een woord niet slechts een paar keer wordt herhaald (door middel van anaphora, diacope of iets dergelijks) maar keer op keer en opnieuw zonder onderbreking:

Ik viel op het herhalen van het woord Jersey steeds opnieuw, totdat het idioot en betekenisloos werd. Als je ooit 's nachts wakker hebt gelegen en één woord steeds weer hebt herhaald, duizenden en miljoenen en honderdduizenden miljoenen keren, weet je de verontrustende mentale toestand waarin je kunt komen.
(James Thurber, "My Life and Hard Times", 1933)

De "verontrustende mentale toestand" die Thurber beschrijft, wordt genoemd semantische verzadiging: een psychologische term voor het tijdelijke verlies van betekenis (of, meer formeel, de scheiding van een betekenaar van het ding dat het betekent) dat voortkomt uit het herhaaldelijk zeggen of lezen van een woord zonder pauze.

06van 06

Illeism

LeBron James (Aaron Davidson / FilmMagic / Getty Images)

In spraak en schrift vertrouwen de meesten van ons op voornaamwoorden om naar onszelf te verwijzen. Daar zijn ze tenslotte voor gemaakt. (Let daar op ik begon te worden gekapitaliseerd, zoals John Algeo opmerkt, "niet door enig egoïsme, maar alleen omdat in kleine letters ik alleen staan ​​zou waarschijnlijk over het hoofd worden gezien. ") Toch staan ​​bepaalde publieke figuren erop aan zichzelf in de derde persoon met hun eigen naam te noemen. de Miami Heat in 2010:

Ik wilde doen wat het beste was voor LeBron James en wat LeBron James ging doen om hem gelukkig te maken.

Deze gewoonte om in de derde persoon naar zichzelf te verwijzen, wordt genoemd illeism. En iemand die regelmatig illeisme beoefent, staat (onder andere) bekend als een illeist.


Bekijk de video: De weg naar de derde wereld oorlog (Juni- 2021).