Nieuwe

Handschrift

Handschrift

Handschrift is schrijven met de hand gedaan met een pen, potlood, digitale stylus of een ander instrument. De kunst, vaardigheid of manier van schrijven wordt genoemd schoonschrijven.

Handschrift waarin opeenvolgende letters worden samengevoegd, wordt genoemd cursief script. Handschrift waarin de letters worden gescheiden (als blokletters) wordt genoemd manuscript stijl of het drukken.

Decoratief handschrift (evenals de kunst van het produceren van decoratief handschrift) wordt genoemd schoonschrift.

Voorbeelden en observaties

  • "Leesbaar, snel en persoonlijk handschrift, net als de andere secretariële vaardigheden, zal zich het meest effectief ontwikkelen binnen doelgerichte schrijfcontexten waarin trots op het eigen werk van de schrijver verband houdt met respect voor de behoeften van de lezer." (Michael Lockwood, Kansen voor Engels op de basisschool. Trentham Books, 1996)
  • "Technologie lijkt ons collectieve handschriftvermogen te hebben verpest. Door het digitale tijdperk, met zijn typen en sms'en, zijn we niet in staat om de eenvoudigste notities te schrijven met zoiets als handschrift. Een derde van ons kan niet eens ons eigen schrijven lezen , laat staan ​​die van iemand anders, volgens een onderzoek van de niet geheel onbevooroordeelde print- en postspecialisten Docmail. " (Rin Hamburgh, "The Lost Art of Handwriting." The Guardian, 21 augustus 2013)

Lesgeven en leren handschrift

  • "Gezien effectief onderwijs, handschrift kan door de meeste leerlingen worden beheerst tegen de tijd dat ze zeven of acht jaar oud zijn, waardoor ze met oefening een snellere en meer volwassen hand kunnen ontwikkelen klaar voor het voortgezet onderwijs en het volwassenenleven ...
  • "Om te voorkomen dat handschriftoefeningen vervelend worden, hebben de meeste leraren een beleid van 'klein en vaak' in plaats van minder lange sessies; ze kunnen ook verhalen en verhaalkarakters gebruiken om lettervormen weer te geven. Welke benadering ook wordt gekozen, kinderen moeten ontspannen zijn maar toch in staat om zich te concentreren en (voor rechtshandigen) aangemoedigd om een ​​potlood tussen de duim en wijsvinger te houden met het potlood dat op de derde vinger rust. "
    (Denis Hayes, Encyclopedia of Primary Education. Routledge, 2010)
  • "Laat de pen glijden
    Zoals zachtjes rollende stroom,
    Rusteloos, maar toch
    Onvermoeid en sereen;
    Formulieren vormen en mengen
    Met sierlijk gemak.
    Dus, letter, woord en regel
    Zijn geboren om te behagen. "
    (Platt Rogers Spencer, maker van het Spenceriaanse systeem van cursief handschrift, populair in de VS in de 19e eeuw. Geciteerd door William E. Henning in An Elegant Hand: The Golden Age of American Penmanship and Calligraphy. Oak Knoll Press, 2002)
  • "Alle vijf staten in de VS vereisen niet langer het onderwijs van cursief handschrift op openbare basisscholen. Cooper Union, een van de belangrijkste kunstacademies van het land ... biedt niet langer een kalligrafie-majoor. En sociaal briefpapier, het paard naar kalligrafie in verval, omdat computerlettertypen en online uitnodigingsdiensten goedkopere, snellere alternatieven bieden. " (Gena Feith, "Met de pen in de hand vecht hij verder." De Wall Street Journal, 3 september 2012)

De "magie" van het handschrift

"Of je nu een potlood, een pen, een oude typemachine of iets elektrisch gebruikt, is grotendeels irrelevant voor het resultaat, hoewel het magisch is om met de hand te schrijven. Het is niet alleen dat het al 5000 jaar of langer zo is en gegraveerd op onze verwachtingen van de literatuur de effecten van de pen - de pauzes; overwegingen; soms het racen; het krabben; het transport van woorden en zinnen met pijlen, lijnen en cirkels; de nabijheid van de ogen naar de pagina; de zeer aanraken van de pagina - maar dat de pen geen machine is (deze voldoet niet aan de wetenschappelijke definitie van een machine), is een overgave aan een andere kracht dan die van louter snelheid en efficiëntie.

"Kortom, een pen helpt je op de een of andere manier denken en voelen. En hoewel je, zodra je een pen vindt die je leuk vindt, je waarschijnlijk vasthoudt zoals een verslaafde vasthoudt aan heroïne, kan het alles zijn, van een Mont Blanc tot een Bic ." (Mark Helprin, "Sla de Parijse cafés over en ontvang een goede pen." De Wall Street Journal, 29 september 2012)

Digitaal handschrift

"Zelfs na de uitvinding van de typemachine, bleven veel grote schrijvers met lange hand. Hemingway sneed zijn woorden in pen en inkt uit terwijl hij aan een speciaal gemaakt bureau stond, en Margaret Mitchell krabbelde Weg met de wind in tientallen compositieboeken. Maar met de opkomst van het toetsenbord en, meer recent, het touchscreen, lijkt het alsof liefhebbers van pen en papier pech hebben.

"Denk nog eens na.

"Hoewel de technologie waarmee kunstenaars nauwkeurig op touchscreen kunnen tekenen, ons het grootste deel van dit decennium bijhoudt, hebben computer- en tabletgebruikers pas sinds kort met een pen zo gevoelig op een scherm kunnen tekenen of schrijven dat ze het uiterlijk van de getekende lijnen afhankelijk van de tekensnelheid en handdruk ...

"Behalve de Livescribe-pen bootst geen van deze apparaten precies de ervaring van het schrijven op papier na. Maar deze stylussen reproduceren handbewegingen met voldoende betrouwbaarheid om notities met veel detail op te nemen, en de handschrift herkenning ingebouwd in Windows 7 zorgt ervoor dat je gehaaste boodschappenlijst niet leest als absurdistische poëzie. "(John Biggs," Hand-Held Tools for Digital Scribblers. " The New York Times, 30 juni 2011)

The Three Elements of Fine Penmanship

"Amerika's fijne handschrift van de negentiende en vroege twintigste eeuw - of het nu handschrift, puntige kalligrafie of iets daartussen was - was voornamelijk gebaseerd op drie elementen: de waardering van het goede letter-formulieren, de kennis van het goede positie (van vingers, hand, pols, arm, enz.), en beheersing van correct beweging (van vingers, hand, pols en arm). Joseph Carstairs en Benjamin Foster beschreven een volledig scala aan bewegingstechnieken - hele arm, onderarm, vinger, gecombineerde bewegingen - en deze technieken (en terminologie) werden snel overgenomen door de Spencerians en anderen die later kwamen. "(William E. Henning, An Elegant Hand: The Golden Age of American Penmanship and Calligraphy. Oak Knoll Press, 2002)

Het verband tussen handschrift en spelling

"Volgens E. Bearne (Vooruitgang boeken in het Engels, 1998), het verband tussen handschrift en spelling houdt verband met kinesthetisch geheugen, dat is de manier waarop we dingen internaliseren door middel van herhaalde bewegingen. Het vormen van lettervormen in de lucht, of in zand, met verf, met een vinger op de tafel, op papier met een potlood of pen, of zelfs meerdere keren spelling schrijven, moedigt de kinesthetische herinnering aan voor de specifieke bewegingen. M.L. Peters (Spelling: gevangen of geleerd, 1985) besprak op dezelfde manier perceptuomotorische vaardigheden en betoogde dat zorgvuldigheid in handschrift hand in hand gaat met snel handschrift, dat op zijn beurt het spellingsvermogen beïnvloedt. Kinderen die vloeiend letterreeksen zoals kunnen schrijven -ing, -able, -est, -tion, -ous hebben meer kans om te onthouden hoe ze woorden met die tekenreeksen moeten spellen. "(Dominic Wyse en Russell Jones, Onderwijzen van Engels, taal en geletterdheid, 2e ed. Routledge, 2008)

The Poor Handwriting of Great Writers

"Vóór de gezegende uitvinding van de typemachine, drukten printers af met de gillende meemies die probeerden de manuscripten te ontcijferen die hun door uitgevers waren toegezonden.

"Volgens Herbert Mayes, de erudiete tijdschriftredacteur, weigerden drukkers meer dan een uur per keer met Balzac's manuscripten te werken. Mayes meldt ook dat het schrijven van Hawthorne 'bijna niet te ontcijferen' was en Byron slechts een 'gekrabbel'. Iemand beschreef Carlyle's handschrift op een manier die doet denken aan die van mij:

Excentrieke en hatelijke kleine bloeit dart over zijn manuscript op verschillende vreemde manieren, soms kennelijk bedoeld als een kruising naar een 't', maar voortdurend terugdeinzen op absurde wijze, alsof ze een salto proberen te maken en het hele woord vernietigen waaruit ze zijn voortgekomen. Sommige letters hellen op één manier, en andere op sommige, ze zijn halt, verminkt en kreupel en allen zijn blind.

"Montaigne en Napoleon, vertelt Mayes verder, konden hun eigen geschriften niet lezen. Sydney Smith zei over zijn kalligrafie dat het was alsof een zwerm mieren, ontsnapt uit een inktfles, over een vel papier was gelopen zonder hun benen. '"(Sydney J. Harris, Strikt persoonlijk. Henry Regnery Company, 1953)

Bekijk de video: HOE IK MIJN HANDSCHRIFT HEB VERBETERD. MELSTETHIC (Juli- 2020).